มนุษย์ทุกๆคนอาจมองว่าพวกผมเป็นสุนัขสีดำและลูกแมวขนสีทองที่ไม่น่าจะเข้ากันได้...

แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าที่จริงแล้ว...พวกเราน่ะ...อยู่ด้วยกันตลอดเวลาเลยต่างหาก...

อ๊ะ...อ๊า...เสียงครางจากลูกแมวตัวน้อยที่นอนอยู่ข้างๆผมดังขึ้น ผมจึงต้องรีบดีดตัวขึ้นมามองดูว่าเขาเป็นอะไร

นารุโตะ...ผมผลิกดัวเขาที่กำลังกอดผมอยู่ให้หันหน้ามาหา

ซะ...ซา...ซาซึเกะ...ทันทีที่ผมหันตัวเขามา หัวใจผมก็แทบหยุดเต้น ก็คุณลองคิดดูสิ ลูกแมวน้อยที่มีผมสีทองนุ่มสลวยน่าจับต้อง หูเล็กๆน่ารักที่ตอนนี้กำลังตกลู่ ดวงตากลมโตเป็นประกายสีฟ้าน้ำทะเล ใบหน้าขาวสวยแดงระเรื่อที่กำลังทำหน้าอ้อนๆเหมือนจะร้องไห้ส่งสายตาชวนคิดไกลมาให้ผม วงหางสีทองที่ลู่ลงอย่างขวัญเสีย แถมด้วยขาขาวๆที่โผล่พ้นกิโมโนตัวใหญ่ที่เจ้าตัวใส่อยู่อีก...ถ้าหากคุณมาเป็นสุนัขอย่างผมก็ต้องรู้สึกอะไรบางล่ะหน่า...

ซาซึเกะ...ฉันควรทำยังไงดี...ร่างกายของฉันมันรู้สึกร้อนแบบแปลกๆอ่ะ...นารุโตะออกเสียงพูดอย่างยากลำบากขณะที่บิดตัวไปมาเหมือนพยายามให้อาการแปลกๆนั้นหายไป

(อุ...หว่า...ตอนนี้ผมเริ่มคิดแล้วล่ะว่านอกจากท่าทางน่ารักนั้น นารุโตะยังsexyอีกด้วย)

อะ...อืมๆ..งั้นเราไปถามพี่อิทาจิกันก่อนดีกว่านะผมถามความเห็นก่อนจะจับให้นารุโตะนั่งคร่อมบนหลังของผม แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมนี่ซิ

มะ...ไม่ดีหรอกซาซึเกะ...ฉันว่าฉันเดินไปเองดีกว่านะ...นารุโตะบอกกับผมก่อนจะพยายามลุกขึ้นยืน ดูซิเขาดื้อกับผมขนาดไหน

อ๊ะ!ซาซึเกะ!นารุโตะร้องอย่างตกใจเมื่อผมอุ้มเขาขึ้นมา เขาอยากดื้อเองนะช่วยไม่ได้(ถ้าใครมาเห็นผมตอนนี้ต้องรู้ได้เลยล่ะว่าผมดีใจขนาดไหนที่ได้อุ้มเขา ก็หางกับหูผมมันแสดงออกซะขนาดนั้นนิ)

ผมอุ้มนารุโตะกลับไปที่บ้านเพื่อให้พี่อิทาจิดูอาการ พี่อิทาจิเป็นพี่ชายแท้ๆของผมเองล่ะครับ เป็นสุนัขพันธุ์ไซบีเรีย ฮัสกี้เหมือนผม พี่ชายของผมมีขนที่สวยมากเลยล่ะ อ้อ!พวกเราเป็นฝาแฝดกันด้วยล่ะครับ

อืมมมม...พี่ไม่ค่อยแน่ใจนักนะซาซึเกะ...แต่พี่ว่านารุโตะคุงน่าจะเป็นไข้...ยังไงรอที่นี้ซักเดี๋ยวนะพี่จะไปตามหาคุณซึนาเดะก่อนพี่ชายผมพูดก่อนจะรีบวิ่งออกไปตามหาคุณซึนาเดะ (เรื่องนารุโตะพี่จะรีบไปทันทีแต่เรื่องคนอื่นนี้ซิพี่กลับไม่สนใจ)คุณซึนาเดะคือกระต่ายของหมู่บ้านนี้ครับ ไม่ใช่กระต่ายธรรมดานะแต่เป็นกระต่ายที่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์มากที่สุดในหมู่บ้านเลยล่ะ

ฮึก...ซาซึเกะ...ฮึกๆ...ฉันจะตายมั้ยอ่ะ...ฮึกๆเสียงร้องไห้ของนารุโตะดังขึ้นข้างๆหูของผม พร้อมเสียงเอ่ยถามอย่างเสียงขวัญผมจึงต้องรีบกอดนารุโตะไว้แนบกผมแล้วรีบปลอบเขาทันที

ไม่หรอกนารุโตะ...ฉันอยู่ตรงนี้...ฉันจะปกป้องนายนะ...ไม่ให้นายเป็นอะไรไปเป็นอันขาด...เชื่อใจฉันนะ...ผมพูดตามที่ผมคิด ผมเห็นนารุโตะเป็นอย่างนี้แล้วผมไม่ชอบเลย(แต่ก็ดีที่ได้กอดเขานะ) ผมสัญญาแล้วว่าผมจะดูแลนารุโตะและปกป้องเขาตั้งแต่วันนี้ไปเลยล่ะ(เหมือนพิธีแต่งงานเลยเนอะ)

อะแฮ่มๆเสียงพี่ชายผมดังขึ้นทำให้ผมรีบวางนารุโตะลงอย่างเบามือแล้วหันไปหาพี่

อย่ามาสวีทกันตรงนี้สิ...ให้คุณซึนาเดะดูอาการก่อนดีกว่าพี่ผมพูดพร้อมกับเชิญคุณซึนาเดะเข้ามาในบ้าน

อืมๆ...ท่าทางอย่างนี้มัน...คุณซึนาเดะพูดก่อนจะหันมามองหน้าผม

นารุจังของฉันมีท่าทางยังไงบ้างตั้งแต่เกิดอาการนี้คุณซึนาเดะพูดถามผม ซึ่งคำว่า ของฉัน นี่มันทำให้ผมรู้สึกตะหงิดๆนะ หลังจากนั้นผมก็เริ่มเล่าอาการของนารุโตะให้คุณซึนาเดะฟัง หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดคุณซึนาเดะก็ยังคงพิจารณาท่าทางของนารุโตะต่อไป สภาพของนารุโตะตอนนี้แทบจะไม่เหลือเค้าความน่ารักอยู่เลยล่ะ แต่กลับกลายเป็นเขาดูsexyขึ้นมาถนัดตา ยิ่งตอนนี้กิโมโนเริ่มหลุดลุ่ยลงมากองอยู่ครึ่งตัว ผมละอยากจะดึงปิดเหลือเกิน ก็สายตาพี่อิทาจิมันส่อแววน่าสงสัยน่ะสิ

นี่ๆ พี่ฮะ...ผมเรียกพี่ชายพร้อมดึงแขนเสื้อเบาๆ

พี่ก็ออกไปข้างนอกซิฮะมาดูอะไรนารุโตะเล่าผมพูดกับพี่ที่ยังมีท่าทีเฉยๆ

เอ้า...นายก็ออกไปกับฉันซิ...มาดูอะไรเขาล่ะน่าน พี่ชายผมย้อนกลับออกมากระแทกใจผมสุดๆ

ไม่ต้องออกทั้งคู่นั้นแหละฉันตรวจเสร็จแล้ว และก็ลดอาการลงให้แล้วด้วยคุณซึนาเดะพูดห้ามทัพได้ทันท่วงทีเลยล่ะครับ

คืนนี้ซาซึเกะให้ยานี่กับนารุโตะนะ...คุณซึนาเดะพูดกับผมพร้อมยื่นยาหลอดเล็กๆให้

แล้วมันใช้ยังไงล่ะครับผมถามกลับก็มันไม่มีที่เปิดเลยนิ

ถึงเวลาเธอจะรู้เองล่ะคุณซึนาเดะพูดให้ผมงงก่อนจะเรียกพี่อิทาจิไปคุยด้วย หลังจากนั้นผมก็เดินไปข้างๆเตียงที่นารุโตะนอนอยู่ ซึ่งเจ้าตัวกำลังนอนยิ้มให้ผมอยู่

ขอบคุณมากๆเลยนะซาซึเกะที่ให้คุณซึนาเดะมาดูให้นารุโตะพูดขอบคุณกับผมด้วยใบหน้าน่ารักๆนั้น

ไม่เป็นไรหรอก...วันนี้นายนอนบ้านฉันนะผมพูดกับนารุโตะที่กำลังทำหน้าน่ารักอย่างแรกใส่ผมอีกครั้ง

มันจะดีเหรอซาซึเกะ...แค่นี้ก็รบกวนจะแย่แล้วนะเขาเอียงคอถามอย่างสงสัย ดูดิ ดื้อกับผมอีกแล้วซิเนี่ย

ดี เพราะคุณซึนาเดะก็เอายาให้ฉันไว้แล้วด้วย ยังไงๆนายก็นอนที่นี่แหละ เออ...ห้องเดียวกันด้วยนะผมรีบตอบกลับอย่างไม่ลังเลเลยล่ะ

อืม...ก็ดีฉันก็อยากนอนกับซาซึเกะเหมือนกันล่ะนารุโตะพูดไปยิ้มไป รอยยิ้มของเขาทำให้ผมยิ้มออกมาด้วยเอ๊ะ!เดี๋ยวก่อน...เขาบอกว่าอยากนอนกับผม! รู้มั้ยผมดีใจมากๆเลยล่ะตอนนี้!ผมรักนารุโตะที่สุดเลยล่ะ ไม่ว่าเปล่าผมดึงตัวนารุโตะมากอดไว้แนบอกแน่นๆอีกรอบ ซึ่งเขาก็กอดตอบผมเหมือนกัน

หลังจากนั้นพี่ผมก็เข้ามาหาแล้วบอกว่ามีธุระต้องไปแคว้นอื่นซัก2-3วัน ก็แสดงว่า...ผมกับนารุโตะจะได้อยู่ด้วยกัน2ต่อ2 โอ้วววววววู้~~~ วันนี้ผมดีใจที่สุดจนต้องออกไปหอนหน้าบ้านเลยล่ะ

คืนนั้น...

หลังจากที่ผมกับนารุโตะยืนส่งพี่อิทาจิกันแล้วเรา2คนก็เดินไปทานราเม็งกันล่ะ นารุโตะน่ะเห็นว่าตัวเล็กๆยังงี้กลับกินเก่งกว่าผมอีกนะ เขาสั่งราเม็งไป4ชาม น้ำถั่วแดงของโปรดเขาอีก3กระป๋อง เหอะๆๆๆก็นะ ผมเลี้ยงได้อยู่แล้วล่ะ

นารุโตะจะเอาอีกมั้ย...อิ่มหรือยังผมถามเขาที่กำลังนอนเท้าคางด้วยความอิ่มอยู่

ไม่เอาแล้วล่ะ แค่นี้ก็กินไม่ไหวแล้ว...ขอบคุณนะซาซึเกะนารุโตะบอกผม ทำไมเขาน่ารักอย่างนี้นะ หูตกๆลู่ๆก็น่ารัก ทำให้ผมรู้สึกอย่างลูบซะยังงั้น

นารุโตะ...ขอลูบหัวกับหูได้มั้ยผมถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งตอนแรกๆเขาก็ทำหน้างงผมกะจะบอกว่าผมล้อเล่นแต่เขากลับพยักหน้าซะงั้น

ได้ซิ...ถ้าเป็นซาซึเกะ...ฉันให้ลูบได้ล่ะเขาพูดพร้อมยื่นหัวมาให้ผม ผมยิ้มตอบก่อนจะเอื้มมือไปลูบผมนุ่มสลวยของเขา ผมนั่งลูบอยู่นานนะแต่พอเห็นนารุโตะทำท่าน่ารักๆผมก็หยุดลูบแล้วเอื้อมหน้าผมไปหอมแก้มเขาแทน

ซา...ซาซึเกะ...นารุโตะพูดกับผมด้วยใบหน้าแดงๆก่อนก้มหน้างุดๆ

ฮึๆๆ ไปเถอะกลับบ้านกันผมหัวเราะกับท่าทางงกๆเงิ้นๆของเขา แต่ก่อนจะเรียกจ่ายตังค์เขากลับยื่นหน้ามาหอมแก้มผมซะงั้น

เอาคืนเขาพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆแล้วเดินหนีผมไปเลย ทำเอาผมต้องรีบจ่ายตังค์แล้วเดินตามเขาไปทันที ระหว่างเดินกลับบ้านผมกับเขาเดินหยอกล้อกันไปตลอดทางเลยล่ะ

นารุโตะอาบน้ำเร็วผมเรียกเจ้าตัวเล็กให้เข้าไปอาบน้ำหลังจากที่ผมอาบเสร็จซึ่งนารุโตะก็รีบวิ่งเข้าไปทันที หลังจากนั้นผมกับเข้าก็กำลังจะเข้านอนผมก็นึกขึ้นมาได้

นารุโตะลุกขึ้นมาก่อนผมสะกิดคนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างๆให้ลุกขึ้นตื่นแล้วจึงหยิบหลอดยาออกมา

ใช้ยังไงอ่ะซาซึเกะนารุโตะเขยิบมานั่งข้างๆผมแล้วถามขึ้น ผมก็ตอบไม่ได้แหะก็ผมไม่รู้เหมือนกันนิ

ไม่รู้ซิ เอ๋...มันมีกระดาษแปะไว้ล่ะผมพูดจบก็แกะกระดาษออกมาอ่านกับนารุโตะ ถึงได้รู้ว่ามัน...มันเป็นยาLove!!!

น่ะ...น่ะ...นี่มันยาสำหรับทำอย่างว่านิซาซึเกะ...นารุโตะพูดด้วยสีหน้าแดงๆ ผมเงียบไปซักพัก และแล้วผมก็รู้ล่ะว่านารุโตะเป็นอะไร

นารุโตะนี่เดือน12ใช่มั้ยผมถามเขาด้วยสีหน้าจริงจัง

อืมใช่...ทำไมเหรอท่าทางนารุโตะจะยังไม่รู้แหะ ผมเลยต้องอธิบายให้เขาฟัง

ก็เดือนนี้มันเป็นเดือนที่เราต้องหาคู่นิหน่า...สงสัยคุณซึนาเดะกับพี่จะจับคู่เราซะแล้วล่ะผมค่อยๆอธิบายให้เขาเข้าใจ

จริงซิเนอะ! แล้วเราจะทำกันดีมั้ยน้าซาซึเกะเขาถามผมด้วยคำถามที่ทำเอาผมแทบกระอักเลือด ผมหันไปมองหน้าเขางงๆ

ที่นายพูดมานี่เหมือนจะยั่วฉันนะนารุโตะผมเอ่ยขึ้นเปรยๆทำเอาเขาหน้าแดงรีบตะครุบผ้าห่มปิดหน้าหันไปนอนทันที

อะ...อ้าว!นารุโตะ...ตื่นขึ้นมาก่อนซิผมรีบสะกิดเขาท่าทางเขาจะอายเอามากๆเลยล่ะ

ไม่เอาๆๆไม่ตื่นหรอก!...ตัวเองรู้อยู่แล้วยังจะมาถามเขาอีก!งอนซาซึเกะแล้วด้วยไม่พูดด้วยแล้ว!อ้าว!เขางอนผมแล้วอ่า อย่างนี้ผมก็ต้องรีบง้อแล้วล่ะ

ผมเอื้อมตัวไปหอมแก้มเขาทำให้เขามีท่าทีอ่อนลงมาบ้าง ผมเลยพลิกตัวเขาให้หันหน้ามาหาผม ร่างบางที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้ช่างดูยั่วยวนเหลือเกิน น้ำตาใสๆเม็ดโตๆไหลจากดวงตาสวยงามทำเอาผมใจหายวูบ

ขอโทษนะนารุโตะ ต่อไปนี้จะไม่ถามแล้วล่ะนะ...นะผมอ้อนเขาก่อนจะก้มลงไปจูบซับน้ำตาให้ เอ๊ะ...แล้วเขาจะรู้มั้ยหว่าว่าผมรักเขา...แล้วเขารักผมมั้ยเนี่ย

นารุโตะ...ขอถามอะไรก่อนทำหน่อยนะผมเกริ่นถามซึ่งเขาก็พยักหน้าอนุญาติ

ฉันรักนายนะนารุโตะแม้ฉันจะเป็นหมาแล้วนายเป็นแมวก็ตาม...แล้วนายล่ะรักฉันมั้ยผมถามอย่างจริงจัง นารุโตะตอนนี้หางตก หูลู่ ใบหน้าแดงจัด ช่างดูน่ารักเหลือเกิน

ระ...รักซิ...ไม่งั้นจะยั่วนายหยั่งนี้เหรอเขาบอกผมเสียงเบาๆแต่ผมก็ได้ยินนะ คำตอบทำเอาผมรู้สึกว่าใจเต้นแรงมากๆเลยล่ะ

รักนะผมพูดก่อนจะก้มลงจูบนารุโตะอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเริ่มจูบอย่างรุนแรงขึ้น ผมค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปในปากของนารุโตะก่อนจะเลบไปทั่วภายใน ตอนแรกเขาก็ยังไม่ค่อยตามทันซักเท่าไหร่แต่พอผ่านไปซักพักเขาก็ตอบกลับผมอย่างหนักหน่วงพอๆกัน

อุ...อื้อ....นารุโตะครางออกมาเพราะหายใจไม่ออกทำให้ผมต้องปล่อยเขาออก

ตอนนี้ผมค่อยๆกดร่างบางๆของนารุโตะลงกับพื้น แล้วปลดกิโมโนออก ผมไล้มือไปตั้งแต่ไหล่ขาวเนียนของเขาลงมาถึงหน้าท้องก่อนที่จะลากริมฝีปากตามลงมา ผมทำรอยจูบตั้งแต่ซอกคอลงมา ไล้ลิ้นไปที่ยอดอกที่กำลังตั้งชูของเขา มือข้างนึงของผมกำลังเล่นที่ยอดอกอีกข้าง ในขณะที่มืออีกข้างก็เลื่อนลงไปจับของสงวนของเขา

อ๊ะ...อ๊า..ซา...ซา...ซึ...ซาซึเกะเขาครางเสียงหวานเมื่อผมจูบเน้นลงไปที่ใต้ยอดอกและดูดให้เป็นรอย

ฉันจะค่อยๆทำให้นายผ่อนคลายนะ...ผมบอกเขาเพื่อให้เขาเลิกกลัวขึ้นมาบ้าง

อื้อ..นารุโตะครางตอบ ผมจึงค่อยๆรูดส่วนนั้นของเขาตามความยาวและจับส่วนปลายของสิ่งนั้นไว้ก่อนที่ผมจะค่อยๆเลื่อนตัวไปใช้ปากของผจูบเข้าไปเบาๆ

อ๊า...อ๊า...ซา..ซัสจัง...นารุโตะเรียกผมว่าซัสจัง! เขาเรียกผมซะน่ารักทำเอาส่วนนั้นของผมตื่นตัว ผมเอื้อมตัวขึ้นไปจูบเขา

นารุจัง...เรียกชื่อชั้นไปเรื่อยๆนะผมเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาบ้าง ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับ

ผมจึงเริ่มค่อยๆอมของๆเขาเข้าไปตามความยาว เลื่อนขึ้นเลื่อนลงพร้อมๆกับเสียงครางของเขาที่ดังเหนือหัวผม นารุโตะครางเสียงกระเซ่าก่อนจะกดหัวของผมลงไปแล้วปลดปล่อยของๆเขาออกมาในปากผม

อ๊าๆๆๆ..ซัส..ซัสจังดูซิเขาน่ารักมากๆเลยล่ะ หลังจากนั้นผมก็กลืนน้ำของนารุโตะเข้าไปครึ่งนึงแล้วจูบพร้อมส่งต่อในปากของเขา

เป็นไงรสชาติของนารุจัง...สำหรับฉันหวานมากๆเลยล่ะผมพูดพร้อมยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

บ้า...ฉันอายนะเขาตอบผมพร้อมสีหน้าแดงเถือก ผมหัวเราะให้เขา

งั้นฉันขอทำต่อนะผมถามความเห็นเขา

ทำยังไงเหรอเขาถามผมพร้อมทำสีหน้าสงสัย หูของเขาตกลู่ลง แต่หางผมกลับส่วนนั้นมันยังชูชันอยู่น่ะสิ

ก็...ฉันจะเอานี่เขาไปในนั้นผมบอกเขาพร้อมพลิกตัวให้เขาหันหลังให้ผมแล้วสอดหลอดยาเขาไปเบาๆ

อ๊า...เจ็บๆ..ซัสจัง...เจ็บมากๆเลยเขาครางออกมาทำให้ผมไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้ผมก็เลยจัดการกับเสื้อผ้าของผมกับเขาก่อน พอถอดออกทั้งหมดผมก็เลยใช้น้ำที่เประเปื้อนบนตัวเขาแทนของหล่อลื่นซะก่อน

ผมค่อยๆลูบน้ำนั้นที่หลอดยาและเอาไปป้ายที่ประตูหลังของนารุจัง ก่อนจะค่อยๆใส่เขาไป

โอเคมั้ยนารุจังผมถามเขาก่อน

อื้มๆ..ไม่เป็นไรแล้วล่ะเขาตอบผมด้วยเสียงอ่อนๆ ผมคิดว่าการใช้ลิ้นเลียจะทำให้รู้สึกดีกว่า ผมเลยก้มหน้าไปเลียเบาๆที่ช่องทางนั้นพร้อมค่อยๆดันหลอดยาเข้าไปข้างในจนมิด

อ๊ะ...ฮ๊า..ซัสจังเขาครางเสียงหวาน หางแมวปัดไปมาอยู่ตรงหน้าของผม ผมชักหยุดไม่ได้แล้วสิ

นารุจัง ชั้นจะเอา สิ่งนี้ใส่เข้าไปนะผมพูดกับเขาพร้อมยื่นของๆผมให้ดู

มะ...มันใหญ่จัง...นารุจังพูดกับผม

ไม่ใส่ก็ได้นะผมบอกเขาแต่นารุจังรีบส่ายหน้า

เอาเข้ามาเถอะ ฉันก็อยากให้ซัสจังรู้สึกดีด้วยนารุจังช่างน่ารัก ผมคิดดังนั้นก่อนจะสอดใส่ส่วนของผมเข้าไปในตัวเข้าทั้งๆที่ยังมีหลอดยาอยู่

อ๊า...อ๊า...ซัสจัง..อ๊ะ...อ๊าๆเขาครางเสียงหวานหลายต่อหลายครั้ง

นารุจัง...นารุจังผมเรียกพร้อมกับเอามือหยอกล้อกับหน้าอกเขาส่วนมืออีกข้างก็รูดตามความยาวของส่วนนั้น

อ๊า...จะ...จะไปแล้วซัสจัง อึก..อื้ออออออออนารุโตะกับผมปลดปล่อยออกมาพร้อมกันพร้อมด้วยยาหลอดนั้นที่ตอนนี้ละลายหายไปแล้ว เราสองคนแรกจูบกันอีกหลายครั้งก่อนที่ผมจะถอนตัวออกแล้วเรา2คนก็นอนอยู่ข้างๆกัน

รักนะนารุโตะผมกระซิบข้างๆหูของเขาที่นอนซบอกผมอยู่

อื้อ..รักซัสจังเหมือนกันเขาพูดพร้อมยกตัวมาหอมแก้มผม ผมหอมแก้มเขากลับแล้วจึงหลับไปด้วยกัน...

2วันต่อมาพี่อิทาจิก็กลับบ้านพร้อมอธิบายเรื่องราวทั้งหมดที่พี่กับคุณซึนาเดะวางแผนกัน

เรา2คนรู้ว่านายรักกันแต่ไม่ยอมแสดงออก เราก็เลยวางแผนกันว่าครั้งนี้คงเป็นการติดสัดครั้งแรกของนารุจัง เราก็รู้ว่าอาการเป็นไงก็เลยให้ยานั้นไปแล้วให้2คนจัดการกันเองผมกับนารุจังที่ได้ยินถึงกับอึ้งก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

ผมกับนารุจังสมหวังเพราะพี่สินะครับ...ขอบคุณมากๆนะครับผมกล่าวขอบคุณ พร้อมๆนารุโตะ

ตั้งแต่วันนี้ไปผม พี่อิทาจิกับนารุจังก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้วล่ะครับ ผมดีใจมากที่สุดเลยล่ะ!

~The End~ 

ฮุๆๆๆ สนุกกันมั้ยค่ะ?นี่เป็นการแต่งฟิคเรทครั้งแรกเลยล่ะค่ะ><สนุกหรือไม่บอกกันด้วยนะค่ะ

ป.ล.ยุนโฮขอให้หายจากอาการป่วยเร็วๆนะจ๊ะ แจจุงจะได้ไม่นั่งเหงาอยู่คนเดียว ฮิๆๆ

ป.ล.2 ใครชอบดงบังชินกิลงเมลล์ไว้ให้หน่อยนะค่ะ หรือจะแอดมาก็ได้ อยากคุยด้วยมากมายฮุๆๆ เพิ่งเริ่มชอบได้มะนานก็เลยอยากคุยกะเพื่อนๆอ่ะค่ะ @@^^@@

สำหรับวันนี้ก็จบเท่านี้ก่อนนะค่ะ ไปแต่งฟิคดงบังก่อนแล้วจะมาลงให้อ่าน บั๊บบาย

christadventchildren@hotmail.com